3 Cesur Çocuk

Yer Bakırköy meydan.. Zamansa 21 Eylül.. 3 Cesur çocuğun kalemlerinden dökülenler..

-meydanda oturmuş yazan 3 çocuk -herhangi bi düşüncedeler ama aynı kafadalar -hastalıklı ruhları isyankar -hastalıklı ruhlarını bi nebze yatıştırmaya çalışıyorlar -ama olasılık ya belki yatıştırlar -gözleri donuk ve boş insanlar geçiyor -bi kalabalıktır kimse kimseyi takmıyor -hepsi aynı dışta;ama farklı içlerinde -çelimsiz ve güçsüz bedenleri kaldırıp götüremezler kokuşmuş götlerini -arada bazıları onların yerine yazar,haykırır -aslında onlarda yaralı ama kendi yaralarını unuturlar bi nebze başkalarını düşünürek -düşünceler koca bir kuyu ve derinleşir duygular soguk bi su bogulmaya çalışansa -menfaatleri dogrultusunda birbirlerine sülük gibi apışırlar -bilmezler ki insanlarla çarpışıp tartışıp gider ve toslar bi yere sonunda -çarpıntıyla dikilmez dogrulmaya çalışır ama fayda etmez -o zmn bi küçük rüzgarla savrulup kayıp olurlar artık kimin rüzgarı kuvvetlise o yana -ardab 3 kişi çıktı rüzgara karşı uçmaya çalıştı ama yaptıkları rüzgara karşı işemek ve üstüne pisletmekti -her çaba kirletti benliklerini karanlık içinde son çabaları belkide vazgeçtiler -vazgeçmik mi ?onların sözlüklerinde o tür kelimeler yok ki -bir güneş,bir umut,bir ışık gerekti ve buldular birbirlerini aydınlattılar -göz kamaştırıcıydı başta yalanlar artık sabırda kalmadı li bitik kelamlar -bak biri çöktü meydanda kim tutar senin elinden ''ademoğlu'' -3 insan tutar tuttuda ve tutacak elinden geldiğince ve yardım ettikçe aydınlanacak,aydınlatıldıkça yardım edecek -gözlerini açtıklarında is boştu hep anılar acı dolu yüreklerine bağlanan kancalar -boşluktan gelen ayak sesleri herkeste başka bi çağrışım -sesler vardı yanlızlığını giderecek sesler bi an iyi hissettim gözlerimi açtığımda ise ses var görüntü yoq -ölümdü hep sonuçlar hapisti yalnızlıklar umudunu kaybetmiş aşikar acaba kaç gün ağlar -dönercinin bugulu camında yazan bi yazı ''herkes kendinden hesaba çekilir'' -kendi kendine yaşar kendi kendine savaşır kendi benliği için savaşır ama öldürür kendini bilmeden -anlamsız bakışlar loş ışıkta insanlar konuşurlar amaçları yok ki zaten kefen saten -bir yolculuktur sonu göreceli olan bi acıdır herkesi bulmayan -zamanda gezdik yorulduk bukmadık yolumuzda engeller var yolumuz engellerimiz ve zamanımız göreceli -kalbimiz mühürlü ve yıkılmış artık duvarlarımız -ay ile birlikte çıkan birkaç yalancı ışık amansız ruhları sallarda durur -biz kapılmadık bunlara öünkü biliyorduk ona uşığı veren günei ve güneşyse tanrı -zordu her zamn aynı ışığa ulaşma çabası susturdu gecenin ortasında kaybolmuş günahları -gece mi? karanlık ı? zevk ugruna işlenmiş günahlar örtecek olan -ben miyim günahkar yoksa işlenmemiş günahları işlenmiş hale sokan şeytan mı yoksa ben miyim şeytan? -zor bu ikilem ve umutsuz ruhlar karamsar bu kelamlar anlattıkları hep günahkar -denizden gelen kirli su kimin kirlettiği belirsiz ay ışığıdır temizlemeye nafile çalışan -nemli bi havada kendimizle baş başa bir vücut bir beyin aynı pislikte farklı 3 kalp -kurallar yorucu ve ciğerlerine yapışan pis hava çare olur mu sebepsiz yalnızlığa -soğukta üşüyen bi amca gördüm acıdım ama acımak yetemz ki ona! -bir yakamoz karşımda yanan deniz gibi ama benim yanan duygularım bu boşlukta karmaşık bi resital -göz kamaştırıcıydı her yalancı surata tükürdü -kirli nefesinii bırak gökyüzüne bakalım o bulut nereye kadar gidebilir -belki kaybolur gözümüzden ama o oradadır yani duyularımızlar görmek değil beynimizle görmek -varlığına göz yummak çare değil kanayan bu yüreğim son deil -yaaa insanlar nedn bi uyum ugruna kasıyorlar ki! -farklılık çabası herkeste ama fark edemiyorşar normal olmak demektir farklılık -sonsuzluk özlem korkusu etrafı sarar leş kokusu -zombiler sarmış her bir yanımı kaçıp kurtulmak faydasız çünkü her yerdeler -ama kendimi buldum biliyorum sonu çok yakın bu ayrılık kalbin nasıl elverir -karşında artık çığlık atmıyor kelamlar ay ışığı aydınlatmıyor artık kalbimi -o 3 insan ki beyinlerinden geçen duygu selini size akıttı -SEÇİN ONLARDAN BİRKAÇINI HANGİSİ ACABA! NERESİNDESİNİZ HAYATIN !